Μικρές Καθημερινές Ιστορίες

Βγαίνουμε με τον Κωνσταντίνο

να πάμε μέχρι το γαλακτοπωλείο της γειτονιάς

να πάρουμε φρέσκο γάλα και αυγά.

Έχουμε βάλει τα γάντια μας,

έχουμε τα αντισηπτικά μας στις τσέπες μας

και προχωρούμε με βήμα γοργό.

Καθώς είμαστε έξω, ο Χάρης σκέφτηκε

πως η 90χρονη γειτόνισσα του ισογείου

είναι εντελώς μόνη

και κατέβηκε να την ρωτήσει

αν χρειάζεται κάτι να της φέρουμε.

Μας καλεί λοιπόν στο τηλέφωνο:

Χάρης: Η κυρία Πόπη θα ήθελε, αν μπορείτε,

να της φέρετε 2 κουτιά μπισκότα,

2 σοκολάτες και έναν Τηλεθεατή.

Εμμανουέλα: Σοκολάτες με αμύγδαλο ή σκέτες;

Χ: (αφού την ρωτάει) έχει δόντια, με αμύγδαλο!

Ε: Τι μπισκότα;

Χ: (αφού ρωτάει ξανά) τα πιο νόστιμα!

Αφού κλείνουμε το τηλέφωνο,

ο Κωνσταντίνος δίπλα μου ρωτάει:

Κ: Ποιος θέλει σοκολάτες και μπισκότα;

Ε: Η κυρία Πόπη.

Κ: Όλα αφύσικα έχουν γίνει πια σε αυτό τον κόσμο.

Ακόμα και με την 90χρονη κα. Πόπη.

Αντί να πρέπει να προσέχουμε

μην πεθάνει από τον Κορωνοϊο,

πρέπει να προσέχουμε

μην πεθαίνει από το ζάχαρο!