Γιατί εγώ;

Emmanuelle A.
Dec 18, 2013
2 min read

Updated: Mar 6, 2023

Αν μια γυναίκα μείνει στο κρεβάτι,

η εγκυμοσύνη θα διαρκέσει λίγο παραπάνω...

Όλοι γνωρίζουμε γυναίκες που έζησαν εννέα ολόκληρους μήνες

κυριολεκτικά λάμποντας από ευτυχία

και απολαμβάνοντας κάθε λεπτό της εγκυμοσύνης τους.

Τις βλέπουμε δίπλα μας, στον δρόμο, στα περιοδικά,

στις διαφημίσεις.

Η εγκυμοσύνη μπορεί να είναι

μια από τις ομορφότερες περιόδους της ζωής μιας γυναίκας.

"Μπορεί" είναι η λέξη κλειδί.

Τουλάχιστον μία στις πέντε εγκύους γυναίκες λαμβάνουν οδηγίες από τον γιατρό τους να μείνουν για μία εβδομάδα

ή περισσότερο στο κρεβάτι,

σε μια προσπάθεια να αποφύγουν επιπλοκές και πρόωρους τοκετούς.

Ωστόσο, το κόστος αυτής της απόφασης είναι πραγματικά αξιοσημείωτο:

απώλεια μισθού, βοήθεια στο σπίτι,

αλλά κυρίως,υπάρχει συναισθηματικό

και κοινωνικό κόστος που δεν είναι δυνατό να εκτιμηθεί.

Η απορία "γιατί εγώ;", υπάρχει πάντα,

βασανίζει και αναζητά μια απάντηση που δεν υπάρχει.

Σύμφωνα λοιπόν με τα συμπεράσματα της δρ Judith A. Maloni

από τη μαιευτική σχολή Βolto

του πανεπιστημίου Case WesterReserve

η οποία προσφάτως ολοκλήρωσε τη μελέτη της σχετική με την παραμονή των εγκύων στο κρεβάτι για προληπτικούς λόγους,

με την υποστήριξη των Εθνικών Ινστιτούτων Υγείας των ΗΠΑ,

υπάρχουν στοιχεία που υποδηλώνουν ότι η παραμονή στο κρεβάτι στη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να κάνει κακό παρά καλό

και μάλιστα με συνέπειες όπως:

μυϊκή ατροφία, απώλεια οστικής πυκνότητος, δημιουργία θρόμβων στο αίμα,

πόνοι στη μέση, υψηλά επίπεδα κατάθλιψης,

μείωση στον όγκο του αίματος.

Πέρα όμως από τα πιθανά παθολογικά προβλήματα,

οι γυναίκες που αναγκάστηκαν να μείνουν στο κρεβάτι

μίλησαν για τα συναισθήματα που ένιωσαν:

ανία, ματαιότητα, κατάθλιψη, νευρικότητα, ενοχές και φόβο.

Αρκετές αναφέρθηκαν σε έντονες οικογενειακές, συζυγικές εντάσεις.

Και τα προβλήματα δεν σταματούν εκεί.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (Π.Ο.Υ.),

15% από τα ζευγάρια σε αναπαραγωγική ηλικία,

δεν επιτυγχάνουν τη γονιμότητα,

μετά από τακτική σεξουαλική ζωή ενός έτους.

Σήμερα, το πρόβλημα της υπογονιμότητας

αφορά το 15-20% των ζευγαριών

σε αναπαραγωγική ηλικία και έχει ιατρικές αλλά

κυρίως, κοινωνικές προεκτάσεις.

Οι άνθρωποι με υπογονιμότητα είναι σωματικά υγιείς

αλλά συναισθηματικά πάσχοντες.

Αν μια γυναίκα μείνει στο κρεβάτι,

η εγκυμοσύνη θα διαρκέσει λίγο παραπάνω...

Όλοι γνωρίζουμε γυναίκες που έζησαν εννέα ολόκληρους μήνες

κυριολεκτικά λάμποντας από ευτυχία

και απολαμβάνοντας κάθε λεπτό της εγκυμοσύνης τους.

Τις βλέπουμε δίπλα μας, στον δρόμο, στα περιοδικά,

στις διαφημίσεις.

Η εγκυμοσύνη μπορεί να είναι

μια από τις ομορφότερες περιόδους της ζωής μιας γυναίκας.

"Μπορεί" είναι η λέξη κλειδί.

Τουλάχιστον μία στις πέντε εγκύους γυναίκες λαμβάνουν οδηγίες από τον γιατρό τους να μείνουν για μία εβδομάδα

ή περισσότερο στο κρεβάτι,

σε μια προσπάθεια να αποφύγουν επιπλοκές και πρόωρους τοκετούς.

Ωστόσο, το κόστος αυτής της απόφασης είναι πραγματικά αξιοσημείωτο:

απώλεια μισθού, βοήθεια στο σπίτι,

αλλά κυρίως,υπάρχει συναισθηματικό

και κοινωνικό κόστος που δεν είναι δυνατό να εκτιμηθεί.

Η απορία "γιατί εγώ;", υπάρχει πάντα,

βασανίζει και αναζητά μια απάντηση που δεν υπάρχει.

Σύμφωνα λοιπόν με τα συμπεράσματα της δρ Judith A. Maloni

από τη μαιευτική σχολή Βolto

του πανεπιστημίου Case WesterReserve

η οποία προσφάτως ολοκλήρωσε τη μελέτη της σχετική με την παραμονή των εγκύων στο κρεβάτι για προληπτικούς λόγους,

με την υποστήριξη των Εθνικών Ινστιτούτων Υγείας των ΗΠΑ,

υπάρχουν στοιχεία που υποδηλώνουν ότι η παραμονή στο κρεβάτι στη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να κάνει κακό παρά καλό

και μάλιστα με συνέπειες όπως:

μυϊκή ατροφία, απώλεια οστικής πυκνότητος, δημιουργία θρόμβων στο αίμα,

πόνοι στη μέση, υψηλά επίπεδα κατάθλιψης,

μείωση στον όγκο του αίματος.

Πέρα όμως από τα πιθανά παθολογικά προβλήματα,

οι γυναίκες που αναγκάστηκαν να μείνουν στο κρεβάτι

μίλησαν για τα συναισθήματα που ένιωσαν:

ανία, ματαιότητα, κατάθλιψη, νευρικότητα, ενοχές και φόβο.

Αρκετές αναφέρθηκαν σε έντονες οικογενειακές, συζυγικές εντάσεις.

Και τα προβλήματα δεν σταματούν εκεί.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (Π.Ο.Υ.),

15% από τα ζευγάρια σε αναπαραγωγική ηλικία,

δεν επιτυγχάνουν τη γονιμότητα,

μετά από τακτική σεξουαλική ζωή ενός έτους.

Σήμερα, το πρόβλημα της υπογονιμότητας

αφορά το 15-20% των ζευγαριών

σε αναπαραγωγική ηλικία και έχει ιατρικές αλλά

κυρίως, κοινωνικές προεκτάσεις.

Οι άνθρωποι με υπογονιμότητα είναι σωματικά υγιείς

αλλά συναισθηματικά πάσχοντες.

Comments