Μικρά πληγωμένα παιδιάγονείς που μαζεύουν τα κομμάτια τουςηλικιωμένοι σε απόγνωσηάνθρωποι που αγνοούνται
άνθρωποι που υποφέρουνσακατεύονται
ορφανεύουν.Άνθρωποι που χάθηκαν.Άνθρωποι που έχασαν τα πάντατην ίδια τη ζωή.
Κι εμείς τι;
Ζούμε.
Συνεχίζουμε.
Διαβάζουμε τις ειδήσεις.
Βλέπουμε τις εικόνες
στιγμιαία ανατριχιάζουμε
κι άλλες φορές προσπερνάμε
γιατί δεν αντέχουμε τέτοια φρίκη.
Γυρίζουμε σελίδα
αλλάζουμε κανάλι
σαν να πρόκειται για ταινία
που προβάλλει σκηνές τρόμου.
Κι όμως κάπου εκεί έξω
όχι μακριά όπως φαίνεται τελικά
οικογένειες διαλύονταιοικισμοί αποδεκατίζονται.
Άνθρωποι απλοί, αθώοισαν εσένα, σαν εμένασαν όλους εμάς,
χάνουν σπίτια
περιουσίες
κόπους μιας ζωής
οικογένειες.
Βρέφη, νήπια, παιδιά
υποφέρουν.
Βιώνουν καταστάσεις φρικτές
που ο νους δεν χωράει.
"Να εύχεσαι να μην σου δώσει ο Θεός
όσα μπορείς να αντέξεις"
έλεγε η γιαγιά μου.
Θυμώνω.
Και λυπάμαι βαθιά.
Ντρέπομαι όμως βαθύτερα.Ντρέπομαι για μέναγια σέναγια όλους μας.Ντρέπομαι που οι κυβερνήσεις μου
δεν είχαν ποτέ σχέδιοδεν ενημέρωσαν
δεν προστάτεψανδεν πρόβλεψανδεν φρόντισαν.Ντρέπομαι που λέγομαι άνθρωπος.
Ντρέπομαι που θεωρούμαι πολιτισμένη.
Ντρέπομαι που νιώθω βουβή,μικρή κι αδύναμηαπέναντι σε αυτή τη καταστροφή.
Ντρέπομαι που υπάρχουν στιγμές που το μυαλό μου φεύγει
και η σκέψη μου δεν είναι εκεί
σε όλους όσους υποφέρουν.
Ντρέπομαι που σκέφτομαι.
Θα μπορούσαμε να είμαστε κι εμείς εκεί.
Ήμασταν κι εμείς εκεί
μόλις λίγες ώρες πριν.
Και υπήρξαμε τυχεροί.
Ντρέπομαι που δεν σκέφτομαι.
Θυμώνω, βαριέμαι, τσακώνομαι
παραπονιέμαι, γκρινιάζω, κατσουφιάζω
χωρίς να αναλογίζομαι καθημερινά πόσο τυχερή είμαι
που έχω την οικογένεια μου
τα αγόρια μου, το κορίτσι μου
το σπίτι μου, τη δουλειά μου
τη ζωή μου.
Αξίες και μια καθημερινότητα δεδομένη στο μυαλό όλων μας.
Και στο μυαλό όσων τελικά τα έχασαν
ή χάθηκαν
έτσι ξαφνικά.
Ντρέπομαι που δεν έχω λόγιανα εκφράσω τον πόνοτο κενό της ψυχής
και την αγάπη μουσε όλους εκείνους τους αγνώστους που επλήγησαν,αλλά κυρίως στους φίλους μουπου έζησαν στο πετσί τουςαυτή την ανείπωτη καταστροφή.Ντρέπομαι που το ανθρώπινο είδοςέγινε το πιο σαρκοβόρο των σαρκοβόρων θηρίων.Θηρίο που θρέφεται από τον πόνοτην απραξία, την απανθρωπιά. Ντρέπομαι που κάνω σκέψεις για το μέλλονσαν αυτό το παρόν να μην υπάρχει.
Comments