-Πάμε άντρα μου.-Πως τον είπες;Με ρώτησε ο ηλικιωμένος ντόπιος κύριος,
που καθόταν στο πεζουλάκι έξω από το μαγαζί με τις τσάντες που χάζευα στο νησί.-Άντρα μου. Αφού είναι το αντράκι μου,να μην του το πω;Απάντησα χαμογελαστά.-Μπράβο κορίτσι μου. Μπράβο.Να το χαίρεσαι το αντράκι σου!Να είστε καλά!
Και το χαίρομαι το αντράκι μου!
Ναι το χαίρομαι,το καμαρώνω,το νιώθω,το καταλαβαίνω(προσπαθώ πολύ τουλάχιστον),το χαϊδεύω,το φιλάω(όσο με αφήνει),κυρίως όμως το θαυμάζωκαι το σέβομαικαι το αγαπώ.Και του το δείχνω.Και του το λέω κάθε μέρα.Όχι δεν το αγαπώ, λατρεύω!Ακόμα κι όταν γίνομαι αυστηρήαπαιτώντας να τηρηθεί το πρόγραμμαή να είναι συνεπής στις όποιες υποχρεώσεις της ηλικίας του.Ακόμα κι όταν το βλέμμα μου συννεφιάζει (για να μην φωνάξει το στόμα μου)ή όταν αποζητώ λίγο χρόνο μακριά του (τους)για να μείνω μόνη με τον εαυτό μου.Ναι, το λατρεύω το αντράκι μου!
Και το θαυμάζω γιατί είναι αντράκι σωστό.Ευγενικό, τρυφερό, σεβαστικό,με ήθος, αρχές και τρόπους.Με χαρακτήρα και πυγμή.Με αποφασιστικότητα,γνώμη και άποψη.
Και το σέβομαι το αντράκι μου.Για όλα αυτά το σέβομαι.
Και γιατί από την πρώτη μέρα που το αντίκρυσα,κατάφερε να με κάνει να θέλωνα υπερβώ των δυνάμεων μου,του εαυτού μουκαι των δυνατοτήτων μου,απλά γιατί άξιζει να έχει για μαμά τουτον καλύτερο μου εαυτόκι ας μην είναι τέλειος (ο εαυτός μου, γιατί το αντράκι μου είναι για μένα τέλειο),είναι όμως ότι καλύτερο μπορώ να κάνω.Και το κάνω για εκείνο,το αντράκι που με έκανε μαμά...
Ο Κωνσταντίνος μου γεννήθηκε σαν σήμερα, πριν 8 χρόνια.Στις 08/08/08.Εύχομαι κι ελπίζωνα γιορτάσει και τα 98,γιατί όχι και τα 108!Υγεία, τύχη, αγάπη κι ευτυχίακαι για τα υπόλοιπα 💯 λοιπόν!
Comments