Γκάμπυ το όνομα της

May 10, 2018

1/10
Please reload

Featured Posts

Γκάμπυ το όνομα της

Την βρήκαν να περιφέρεται στο σχολείο τους.

Κανείς δεν ξέρει πως βρέθηκε εκεί.

 

Ήρεμη αλλά φοβισμένη,

γλυκιά και παιχνιδιάρα,

φιλική, ιδιαίτερα με τα παιδιά.

 

Τα παιδιά που την λάτρεψαν από την πρώτη στιγμή.

Τα παιδιά που την βάφτισαν

-Γκάμπυ το όνομα της-.

Τα παιδιά που επιστρέφοντας τα μεσημέρια στα σπίτια τους

πρώτα διηγούνταν τα νέα της Γκάμπυ

και μετά τα νέα των φίλων,

των διαλειμμάτων, των μαθημάτων.

 

 

Η Γκάμπυ λοιπόν,

για καιρό υπήρξε μέλος του σχολείου.

Όλοι λίγο πολύ την είχαν στο νου τους.

Την χάιδευαν, την τάιζαν, την αγαπούσαν.

 

Μέχρι που ένα τμήμα,

το Δ1 του Δημοτικού,

με πρωτοβουλία της εξαιρετικής του δασκάλας,

αποφάσισε να την κάνει μέλος της μικρής του κοινότητας,

μέλος της σχολικής του οικογένειας.

 

Συγκεντρώθηκαν χρήματα

-χρήματα που τα παιδιά «στερήθηκαν» από το χαρτζιλίκι τους-,

Αφιερώθηκε χρόνος

-προσωπικός χρόνος της δασκάλας τους κυρίως-,

ώστε η Γκάμπυ να στειρωθεί, να αποπαρασιτωθεί ,

να εμβολιαστεί και να αποκτήσει το δικό της τσιπάκι.

 

Και κάπως έτσι,

ένα τμήμα 23 παιδιών του Δημοτικού,

υιοθέτησε ένα –πρώην πια- αδέσποτο σκυλάκι,

και διδάχθηκε από την υπέροχη δασκάλα τους,

-πέραν των όσων σημαντικών γνώσεων καθημερινά τους διδάσκει-,

τις πολύτιμες αξίες του ανθρωπισμού,

της ζωοφιλίας

και της ανιδιοτελούς προσφοράς.

 

Όλοι γνωρίζουμε πως εκπαιδευτικός,

είναι εκείνος που εκπαιδεύει τους μαθητές του,

μεταδίδοντας τους  γνώσεις  

και  αναπτύσσοντας τις δεξιότητες τους.

 

Δάσκαλος όμως είναι εκείνος

που συστηματικά καλλιεργεί τις προσωπικότητες τους,

στοχεύοντας στην άνοδο του πνευματικού και ηθικού τους επιπέδου.

 

Κάπου διάβασα,

πως ίσως η λέξη δάσκαλος

να προέρχεται από το αρχαίο ρήμα δάω,

που σημαίνει φωτίζω (εξού και δάδα-δαδί),

το οποίο με ενεστωτικό αναδιπλασιασμό γίνεται

δαδάσκω, διδάσκω = διδάσκαλος = δάσκαλος. 

 

Δεν γνωρίζω αν ισχύει.

Και δεν έχει τόση σημασία πια,

καθώς είμαι πεπεισμένη

πως η πλειοψηφία των δασκάλων του σχολείου του γιου μου,

είναι Φωτιστές.

 

Οι Φωτιστές που μαζί με εμάς

τους γονείς, τους παππούδες, τα αδέλφια,

τους λίγους καλούς φίλους,

καλλιεργούν τις ψυχές των παιδιών μας,

το νου, το συναίσθημα,

το πνεύμα και το σώμα τους.

Χτίζουν το σύνολο

των ιδανικών, των αντιλήψεων και των αξιών

που θα διέπουν τις ζωές τους.

 

Είναι εκείνοι που δεν εκπαιδεύουν απλά τα παιδιά μας,

αλλά και τα «παιδεύουν»

απελευθερώνοντάς τα  από τα δεσμά της άγνοιας,

του φόβου και του δογματισμού.

Διδάσκοντάς τα, σεβασμό στη σκέψη του ανθρώπου,

καλλιεργώντας τους τον κριτικό στοχασμό,

τον προβληματισμό, την αμφιβολία

και το ανθρωπιστικό ιδανικό.*

 

Αγαπημένη όλων μας,

κυρία Ευαγγελία,

σας ευχαριστούμε θερμά.

Για όλα.

 

 Στο πρόσωπό σας,

ευχαριστούμε και όλους εκείνους τους δασκάλους των παιδιών μας

που τα «παιδεύουν», χωρίς μόνο να τα «εκπαιδεύουν».

 

Δεν συνηθίζω να αναφέρομαι

στο σχολείο,

όμως η πράξη αυτής την υιοθεσίας,

που ξεκίνησε με πρωτοβουλία της δασκάλας και των παιδιών μας,

και στηρίχθηκε τελικά από όλους ανθρώπους του σχολείου,

είναι μια πράξη που όχι μόνο

πρέπει να επικροτηθεί,

αλλά πρέπει να διαδοθεί

και να υιοθετηθεί από όλα τα σχολεία.

 

Αναμένοντας και ευελπιστώντας

στην επιστροφή πια της Γκάμπυ στο σχολείο,

κυρία Ζηρίδη, κύριε Τσατσαρέλη, κύριε Ανδρίκο,

Τάκη, Μαριάννα, Βάσω, Άννα, Σοφία, Ντόρα ,Γιάννη,

Μαρία, Έλενα, Σωτηρία και όλοι όσοι ξεχνάω,

συνεχίστε.

Αυτό που κάνετε, το κάνετε πολύ καλά

και κυρίως με πολύ αγάπη!

 

 

 

 

 

 

*Άρης Γιαβρής
 

 

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

  • Black Facebook Icon
  • Black Instagram Icon
  • Black Flickr Icon
  • Black Tumblr Icon

© 2016 by Emmanuelle A. | Glyfada | Athens | Greece