Γκάμπυ το όνομα της

May 10, 2018

1/10
Please reload

Featured Posts

Το Κάρμα

November 14, 2017

Η Εύη.

(Όχι δεν θα μιλήσω σήμερα για την Εύη.

Η Εύη είναι απλά μια αφορμή).

Η Εύη λοιπόν.

Συνεργαζόμαστε 15 χρόνια, in and out.

Το τελευταίο καιρό είμαστε καθημερινά μαζί 

σε ένα περιβάλλον που δεν είμαστε ακριβώς εμείς.

Οι τέχνες μας, συχνό αντικείμενο συζητήσεων.

Οι τέχνες και οι εναλλακτικές μας λύσεις.

Κάπου εκεί,

ανάμεσα στο θέατρο, τη μουσική,

τα εικαστικά και τον χορό,

ανάμεσα στους χειροπράκτες 

και τους ολιστικούς,

τα τσάκρα και τις ενέργειες,

εμφανίστηκε το κάρμα

και οι προηγούμενες ζωές.

 

Το Κάρμα.

Το κάρμα κατά τον Ινδουισμό και τον Βουδισμό,

αναφέρεται στην έννοια του νόμου της σχέσεως

μεταξύ αιτίας και αποτελέσματος

προσδιορίζοντας ότι κάθε πράξη είναι αποτέλεσμα αιτίας του παρελθόντος

και συγχρόνως αιτία άλλων πράξεων

που θα ακολουθήσουν στο μέλλον.

 

Τα γεγονότα δηλαδή που συμβαίνουν στη ζωή μας 

προέρχονται από αίτια που θέσαμε σε κίνηση κατά το παρελθόν. 

Αλλά και κάθε πράξη μας είναι ένα νέο αίτιο, 

και έτσι μπορούμε να δούμε νοερά 

μια συνεχώς εκτεινόμενη αλυσίδα πράξεων 

ή γεγονότων. 

 

Επιπόλαια ίσως, ορίσαμε περίπου τι είναι το κάρμα.

 

Κι ύστερα πήγα στην Αιδηψό.

Μια λουτρόπολη άλλης εποχής

που κατοικείται από την αρχαιότητα.

Οι θεραπευτικές και καταπραϋντικές ιδιότητες των ιαματικών της πηγών

την είχαν κάνει προορισμό ξεκούρασης και αναζωογόνησης

από τα αρχαία χρόνια.

Λέγεται δε, πως ο Ηρόδοτος και ο Ιπποκράτης,

αλλά και Αυτοκράτορες όπως ο Αύγουστος, ο Ανδριανός ή ο Μέγας Κωνσταντίνος,

απόλαυσαν τα «θαυματουργά» της νερά.

 

 

Η Αιδηψός λοιπόν «χάνεται» από το χάρτη

κατά τους βυζαντινούς και μεσαιωνικούς χρόνους

καθώς η λουτροθεραπεία θεωρείται ειδωλολατρική συνήθεια.

 

Επανεμφανίζεται όμως στις αρχές του 20ου αιώνα.

Τότε που λαμπεροί εκπρόσωποι τους διεθνούς τζετ σετ,

όπως ο Ωνάσης και η Γκρέτα Γκάρμπο,

κι αργότερα η Κάλλας ή ο Ομάρ Σαρίφ,

Έλληνες πολιτικοί, εφοπλιστές, βιομήχανοι και καλλιτέχνες,

επισκέπτονταν τακτικά τον τόπο με τα μαγικά νερά,

ένιωθαν στο σώμα τους τα ευεργετικά τους αποτελέσματα

και μετέφεραν κι εκείνοι κάτι από την αίγλη και τον αέρα τους στον χώρο.

 

Σε αυτό λοιπόν το σημείο του χάρτη,

Το 1901 λειτούργησε το εγκαταλειμμένο πια Ηράκλειον.

Η κορωνίδα της βραχώδους ακτής.

Το ξενοδοχείο της οικογένειας Μάλλιου.

Εκείνο που ο συγγραφέας Μωραϊτίδης το περιέγραφε ως
"το Μέγα νεόκτιστον ξενοδοχείον,

επί των αποτόμων πετρών της παραλίας εσφηνωμένον,

με πάμπολλα δωμάτια και ωραίας ταράτσας,

και άλλους κύκλω περιπάτους ανθοφόρους και δροσερούς,

κάτωθεν των οποίων θραύονται τα κύματα με βόμβον τρικυμίας...".

 

 

 Σε εκείνες τις μέρες,

τις μέρες της παλιάς δόξας του ξενοδοχείου,

πολλές μεγάλες προσωπικότητες διέμεναν συχνά εκεί,

μέσα σε αυτούς και ο μοναδικός ποιητής Κωστής Παλαμάς,

που αγαπούσε ιδιαίτερα να κάθεται να γράφει στο κιόσκι του κήπου,

απολαμβάνοντας την υπέροχη θέα προς τη δύση.

 

Το Ηράκλειον λοιπόν το έβλεπα από μακριά.

Μεγάλο, κόκκινο και αριστοκρατικό

να κρέμεται σχεδόν στον βράχο.

Με εντυπωσίαζε.

Ήθελα να το επισκεφθώ.

Και πήγα.

 

ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ γράφει ψηλά,

με κεφαλαία γράμματα.

Πλησίασα.

Έκανα τον γύρω της αυλής.

Ακούμπησα τους τοίχους.

Τους κόκκινους τοίχους.

Είδα μέσα από το σπασμένο τζάμι της σάλας.

Σκονισμένοι καναπέδες με λουλουδάτα υφάσματα,

καρέκλες τραπεζαρίας με ψάθινες πλάτες,

έπιπλα φερ φορζέ

και πλαστικές ακόμα καρέκλες κήπου,

δείγμα ότι ο χώρος εγκαταλείφθηκε σχετικά πρόσφατα.

 

 

Κοίταξα ψηλά, τα μικρά μπαλκόνια των δωματίων.

Κοίταξα και διάλεξα το δικό μου.

Και φαντάστηκα τον εαυτό μου να μένει εκεί,

να απολαμβάνει την υπέροχη θέα,

να ξεκουράζεται στο κιόσκι του κήπου

και τα βράδια να χορεύει στην μεγάλη σάλα.

 

Ακούμπησα ξανά τον κόκκινο τοίχο.

Και βεβαιώθηκα.

Ήμουν κι εγώ κάποτε εκεί.

Σε μιαν άλλη ζωή.

Ίσως την εποχή των flappergirls.

Τότε που οι γυναίκες άρχισαν να γίνονται ανεξάρτητες,

να ζουν έντονα και προκλητικά.

Τότε που οι γυναίκες άρχισαν να χτυπούν τα φτερά τους

και μάθαιναν να πετούν.

Τότε που οι γυναίκες χόρευαν κι εκείνες Swing.

 

Και ήταν το κάρμα που με οδήγησε εκεί.

Εκεί και στους δρόμους του Lindy Hop.

 

Ήταν το κάρμα

που με οδήγησε να ανοίξω πάλι τα φτερά μου.-

 

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

  • Black Facebook Icon
  • Black Instagram Icon
  • Black Flickr Icon
  • Black Tumblr Icon

© 2016 by Emmanuelle A. | Glyfada | Athens | Greece