Γκάμπυ το όνομα της

May 10, 2018

1/10
Please reload

Featured Posts

Καταμεσής του χάους

October 21, 2018

 

 

 

Γνώριζε πόσο μου άρεσε η μουσική του Λαυρέντη.
Εκείνη τη χρονιά, τη νέα δουλειά του Λαυρέντη 
«Οι Άγγελοι Ζουν Ακόμη στην Μεσόγειο», διάνειμε ένα έντυπο.
Ένα έντυπο που επί τούτου αγόραζε.
Συνέλεξε και τα τέσσερα cds και μου τα δώρισε.
Πήραν αμέσως τη θέση τους στο αυτοκίνητό μου.
Είναι ακόμα εκεί.

Στο πρώτο cd προσπερνάω πάντα το δεύτερο τραγούδι.
Στο άκουσμα του τον θυμάμαι.
Στο άκουσμά του βουρκώνω.

Έφυγε.
Έτσι ξαφνικά.
Σε μια μόλις εβδομάδα.
Και λείπει.
Σε όλους μας.

"κι αν δεν έρθεις ποτέ στο παντού θα υπάρχεις
και με δόξα διπλή μες στον ύπνο μου θα `ρθεις".

Κι έχω ένα καημό που δεν γνώρισε το κορίτσι μου...

Τα τελευταία του γενέθλια, τα 69,
τα γιορτάσαμε σπίτι μου.
Ποτέ δεν κάναμε κάτι μεγάλο.
Μεταξύ μας σβήναμε τα κεράκια στην τούρτα,
λέγαμε τα νέα, ευχές, ιστορίες και τέλος.

Εκείνη την ημέρα δεν συνεννοηθήκαμε σωστά.
Ήρθαν όλοι, αλλά κανείς δεν έφερε τούρτα!
Ένα ωραιότατο ταψί παστίτσιο έκανε τη δουλειά του.
Έσβησε τα κεράκια, γελάσαμε και τσακίσαμε το παστίτσιο!

Σήμερα έχει γενέθλια. 
Θα έκλεινε τα 76.-



 

Καταμεσής του χάους

 

"Αγόρασα ένα κτήμα στη μέση του ουρανού
μακριά απ’ του κόσμου ετούτου και του παντοτινού
μ’ ένα χρυσό βαρκάκι μες στα διαμαντικά
καταμεσής του χάους να βγαίνω στ’ ανοιχτά

Και θα ψαρεύω τ’ άστρα που ζουν στη λησμονιά
και όσες αμαρτίες βγαίνουν κάθε χρονιά
θα `χω κι ένα κηπάκι και μια μικρή αυλή
να πίνω καφεδάκι με την Ανατολή

Το σπιτάκι μικρό να χωράει τα φτερά σου
και θα βάλω ψηλά μια παλιά ζωγραφιά σου
κι αν δεν έρθεις ποτέ στο παντού θα υπάρχεις
και με δόξα διπλή μες στον ύπνο μου θα `ρθεις


Πάντα εσύ πάντα εσύ με σπαθί και με στέμμα
με διαμάντια και φως της καρδιάς μου το αίμα
πάντα εσύ πάντα εσύ και ψηλά στη ζωή μου
στον παράδεισο εσύ που ήσουν η κόλαση μου


Στη μέση του πελάγου θα κτίσω μια εκκλησιά
για να δοξάζει εσένα μ’ αγγέλους μοιρασιά

Θα κτίσω και σπιτάκι μ’ εφτά τις κλειδαριές
κι εφτά χρυσές σημαίες για τις κακοκαιριές

Και θα `χω και σκαλάκια σκαλιά υπομονής
να κάθονται πουλάκια μιας άρρωστης ζωής
αυτής που μου `χεις δώσει σαν δώρο σκοτεινό
και το `χεις πια προδώσει για να μη σε ξεχνώ

Το σπιτάκι μικρό να χωράει τα φτερά σου
και θα βάλω ψηλά μια παλιά ζωγραφιά σου
κι αν δεν έρθεις ποτέ στο παντού θα υπάρχεις
και με δόξα διπλή μες στον ύπνο μου θα `ρθεις

Πάντα εσύ πάντα εσύ με σπαθί και με στέμμα
με διαμάντια και φως της καρδιάς μου το αίμα
πάντα εσύ πάντα εσύ και ψηλά στη ζωή μου
στον παράδεισο εσύ που ήσουν η κόλαση μου"

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

  • Black Facebook Icon
  • Black Instagram Icon
  • Black Flickr Icon
  • Black Tumblr Icon

© 2016 by Emmanuelle A. | Glyfada | Athens | Greece