Γκάμπυ το όνομα της

May 10, 2018

1/10
Please reload

Featured Posts

Happy BDay Milou!

September 9, 2016

 

Εκείνο το καλoκαίρι ο Κωνσταντίνος έκλεισε τα 4.
Ένα αγόρι λαλίστατο, γλυκό και τρυφερό, με ένα βιβλίο μόνιμα στο χέρι.

Είχαμε μόλις επιστρέψει από μια μικρή απόδραση στο Παρίσι,
την πρώτη του στο εξωτερικό (πρέπει να γράψω γι' αυτή την εκπληκτική εμπειρία κάποια στιγμή),
με τις αποσκευές γεμάτες -εκτός από Buzz και Woody- Tintin.

Από καιρό ο Tintin ήταν ο αγαπημένος του ήρωας.
Είχαμε κάπου ένα βιβλίο με μια από τις περιπέτειες του Tintin στα γαλλικά
-Les aventure de Tintin au Congo-
και το στεφάνι μου του την διάβαζε κάθε βράδυ.

Σε προηγούμενο ρομαντικό ταξίδι μας στο Παρίσι, του είχαμε φέρει άλλα 2.
Έτσι η βραδινή ανάγνωση Tintin απέκτησε μεγαλύτερο ενδιαφέρον
και καθώς διάβαζαν μόνο κάποιες σελίδες κάθε βράδυ
η προσμονή για τη συνέχεια αυξανόταν.
Όπως τελικά και η αγάπη του για τον Tintin.

Σε αυτό το ταξίδι λοιπόν, φέραμε μαζί μας ακόμα 9 περιπέτειες.
Και κάπως έτσι οι Dupond et Dupont, ο Capitaine Haddock, ο professeur Tournesol
αλλά κυρίως ο Milou ήταν μαζί μας κάθε βράδυ.
Και όχι μόνο.

Μαζί ήμασταν σε όλες μας τις εκδρομές,
μαζί μάθαμε τα πρώτα γαλλικά,
μαζί αγαπήσαμε την περιπέτεια,
μαζί φτιάχναμε οδηγώντας τις νέες τους ιστορίες,
μαζί λατρέψαμε τα ταξίδια -κυρίως εκείνα του μυαλού-
μαζί νιώσαμε τη φιλία ενός σκύλου.

Όχι ενός οποιοδήποτε σκύλου όμως.
Του συγκεκριμένου σκύλου.
Του Milou.

Κάτι λοιπόν η μεγάλη αγάπη του Κωνσταντίνου μου για τον Milou του Tintin,
κάτι η θύμηση του μικρού Jeffrey -το chiuaua που είχα 15 χρόνια ως παιδί-,
κάτι το μωρό που θέλαμε και δεν ερχόταν,
κάτι οι υπέροχες μουσουδίτσες που βλέπαμε στις βόλτες μας στα Pet Shops
-ναι εμείς δεν πηγαίναμε κούνιες, αλλά στα Pet Shops να χαϊδεύουμε ζωάκια-
μας γεννήθηκε -του Κωνσταντίνου και εμού- η τρελή επιθυμία να αποκτήσουμε τον δικό μας Milou!
Γιατί μόνο έναν λευκό Milou θα μπορούσαμε πια να έχουμε.

Κάπως έτσι ξεκίνησε η αναζήτηση του νέου μας παιδιού.
Σε καμία περίπτωση δεν ήθελα να πάρω ένα σκυλάκι
από εκείνα τα βασανισμένα που βρίσκονταν στα Pet Shops.
Τα λυπόμουν βαθιά και θα ήθελα πολύ να τα ελευθερώσω,
δεν ήθελα όμως να στηρίξω και αυτή τη σκληρή διαδικασία μεταφορά, ανατροφής
και εμπορευματοποίησης αυτών των ψυχών.

Έτσι άρχισε η αναζήτηση ανάμεσα σε γνωστούς και σε φίλους,
ώστε να βρεθεί το αγόρι μας.

(Σε αυτό το σημείο πρέπει να διευκρινίσω πως για την αναζήτηση του δικού μας Milou
μιλάω στον ενικό, καθώς το στεφάνι μου δεν είχε ποτέ και δεν ήθελε να αποκτήσει σκύλο.
Ή τουλάχιστον έτσι νόμιζε...).

Τον βρήκαμε λοιπόν στο σπίτι της Νάνσυς.
Από το πρώτο λεπτό, 2 μόλις μηνών, μας προσέγγισε.
Κούρνιασε στην αγκαλιά του Κωνσταντίνου

και ήμασταν σίγουροι πια πως αυτό ήταν το δικό μας σκυλί.

Τον πήραμε σπίτι μας λίγο καιρό αργότερα, αφού είχε κάνει τα πρώτα του εμβόλια.
Ένα μικρό, γλυκό χνούδι.
Τον βάλαμε στο πάρκο του, στο κρεβά
τι του, μαζί με τα παιχνίδια του 
και την τεράστια αγάπη μας.

Εκεί τον είδε για πρώτη φορά και το μεγάλο μας αγόρι.
Και ξέχασε στη στιγμή πως δεν ήθελε σκύλο.
Και τον αγάπησε τρελά, στο δευτερόλεπτο.
Και έγινε ο κολλητός του.
Ο σκύλος του.
Ο Μιλουδάκος του.
Ο συντροφάκος του.

Από τότε ο Milou έγινε το δεύτερό μας μωρό.
Το δεύτερο αγοράκι μας.
Παντού μαζί μας.
Κι έπειτα ήρθε και το κορίτσι μας...

 

(Ο Tintin βεβαιώς παραμένει πάντα ο αγαπημένος μας ήρωας)

Ο δικός μας Milou σήμερα γίνεται 4ων.
Γενεθλιάζει και τον χαιρόμαστε.
Κι ευχόμαστε να τον χαιρόμαστε πολλά πολλά χρόνια ακόμα!

 

Κι ας εξακολουθεί καμιά φορά να αφήνει τα "σημάδια" του
σε ότι νέο μπει μέσα στο σπίτι.
Κι ας γαβγίζει έχοντας άγνοια κινδύνου σε κάθε μεγαλύτερο σκυλί.
Κι ας "κλέβει" με την ομορφιά και τη γλυκύτητα του
τα φώτα από τα άλλα μου μωρά.
Κι ας του φωνάζω μερικές φορές που στέκεται συνέχεια μπροστά στα πόδια
με κίνδυνο να φάω καμιά τούμπα.
Δεν παύει ποτέ να είναι το πιο γλυκό σκυλί του κόσμου!

 

Χρόνια Πολλά Milou! 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

  • Black Facebook Icon
  • Black Instagram Icon
  • Black Flickr Icon
  • Black Tumblr Icon

© 2016 by Emmanuelle A. | Glyfada | Athens | Greece