Γκάμπυ το όνομα της

May 10, 2018

1/10
Please reload

Featured Posts

Ήθελα λίγο...

August 10, 2016

 

 

Έναρξη: Κυριακή 7/8
Λαύριο - Διμηνιό | Διμηνιό - Αθήνα
Αθήνα - Διμηνιό | Διμηνιό - Αθήνα
Αθήνα - Διμηνιό
Τερματισμός (προσωρινός): Τρίτη 9/8

 

Σε λιγότερο από 48 ώρες οδήγησα αυτές τις διαδρομές
με συνοδηγό το στεφάνι μου
(ναι, εγώ είμαι ο επίσημος οδηγός της ομάδας)
και συνεπιβάτες πότε τα δημιουργήματα μας,
πότε την αδελφή ή την ξαδέλφη μου.

Την τελευταία διαδρομή όμως,

εκείνη του τερματισμού,
την έκανα μόνη.

 

Καλοκαίρι 2013.
Τότε ήταν η τελευταία φορά που θυμάμαι να ταξιδεύω
χωρίς συνοδηγό, χωρίς συνεπιβάτες.
Εγώ, ο δρόμος και οι μουσικές.

Και το συναίσθημα.

Το θυμάμαι το συναίσθημα.
Σ´ αυτή, την ίδια διαδρομή,
εκείνη την τελευταία φορά,
κατάλαβα πόσο μου αρέσει η οδήγηση.

 

Αυτή η φορά όμως, η σημερινή, ήταν διαφορετική.
Η συσωρευμένη κούραση ίσως,
η τακτική σκέψη του πατέρα μπορεί,

ένιωσα παράταιρη στη θέση του οδηγού.

Ήθελα να κάθομαι πίσω, με εκείνον στο τιμόνι να τρέχει

κι εγώ να μην φοβάμαι.

Τον Πάριο στο κασετόφωνο
να μας κρατάει συντροφιά
και την προοπτική των πρώτων διακοπών

να πλησιάζει λεπτό το λεπτό.

 

Ήθελα να με περιμένει η μαμά μου,
όχι για να μου παραδώσει τα παιδιά μου,
αλλά για να υποδεχθεί τα δικά της.
Να μου γλυκομιλάει,

να προλαβαίνει τις ανάγκες μου,
να μαγειρεύει καλοκαιρινά γεμιστά,
 

να φέρνει τα μεσημέρια στην παραλία σαντουιτσάκια,
με φρέσκα ψωμάκια απο τον φούρνο, φέτα και τομάτα.

Να μας υπενθυμίζει το αντιηλιακό
και να μας κατεβάζει καινούργια καπέλα για τον ήλιο.

 

Ήθελα το "γαμώτο" για το ξεχασμένο μου μαγιώ

να το πει εκείνη.
Εκείνη, που σαν μανούλα έφτιαξε την βαλίτσα μου και το ξεχασε έξω.
Εκείνη να ανησυχεί και για το αν θα φτάσουν
τα καθαρά ρούχα,

που αλλαζουμε μια και δυο φορές καθημερινά,

με ταχύτητα φωτός.

 

Ήθελα το μόνο μου άγχος 
να είναι αν το βράδυ θα πάμε με τα παιδιά παραλία
ή σινεμά.
Κι αν το πρωί η θάλασσα θα είναι λάδι ή θα έχει κύμα.
Ή πιο σορτς θα φορέσουμε το απόγευμα για να πάμε
στο "μπιρμπιλάδικο"
και πιο τραγούδι θα χορογραφήσουμε το μεσημέρι

που οι μεγάλοι θα κοιμούνται.

 

Ήθελα να κοιμάμαι και να ξυπνάω ότι ώρα θέλω,
με την μαμά μου να φωνάζει χαμηλοφώνως "ησυχία",

για να μην ξυπνήσει το παιδί.

 

Ήθελα το soundtrack του καλοκαιριού

να ήταν το "Να μ´αγαπάς"

και το "Wonderful tonight".

 

Ήθελα λίγο, για λίγο,
οι αναμνήσεις να ζωντανέψουν.
Ήθελα λίγο τη μαμά μου.
Ήθελα λίγο να είμαι παιδί...

 

 

 

 

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

  • Black Facebook Icon
  • Black Instagram Icon
  • Black Flickr Icon
  • Black Tumblr Icon

© 2016 by Emmanuelle A. | Glyfada | Athens | Greece