Γκάμπυ το όνομα της

May 10, 2018

1/10
Please reload

Featured Posts

25 Μαϊου 2012

May 26, 2016

 Δεν θυμάμαι. Πάλι.

Έχω κενά.

 

Το πρωί ήμουν μάλλον σπίτι.

Δεν είχα που να αφήσω τον μικρό μου.

Αυτό το θυμάμαι.

Η γυναίκα ερχόταν το απόγευμα που εγώ πήγαινα στη δουλειά.

Άρα ήμουν μάλλον σπίτι.

 

Στο νοσοκομείο είναι μάλλον η μαμά.

Και ο μικρός.

Άτυπα την είχε αναλάβει.

Νεύρα, στεναχώρια, άγχος, ανησυχία.

Κάποιος πρέπει να την φροντίσει.

 

Το μεσημέρι πάω με την δεύτερη.

Να φύγουν οι άλλοι.

Λίγο να πλυθούν, να ξεκουραστούν.

Όσο μπορέσουν.

 

Ανήσυχος πάλι.

Θέλει να σηκωθεί. Να φύγει.

Να γυρίσει σπίτι.

Κρατάει το κάγκελο και παλεύει να σηκωθεί.

Δεν μιλάει πολύ καθαρά.

Του έμεινε από το εγκεφαλικό.

Μας καλοπιάνει να τον σήκωσουμε.

 

Αύριο είπαν θα βγεις.

Ησύχασε. Κάνε υπομονή.

Μια μέρα έμεινε.

Μια μέρα...

 

Έχει έρωτα με τον Πάριο.

Ακούγαμε τα τραγούδια του μικρά στο αυτοκίνητο.

Του έφερα το iPod μου.

Να ακούσει Πάριο.

Να ξεχαστεί.

Βάζει τα ακουστικά.

 

Λίγο ηρεμεί. Κάτι προσπαθεί να πει.

Η ομιλία του χειροτερεύει.

Μάλλον κουράστηκε.

 

Γιατί δεν προσπαθείς να κοιμηθείς;

Ισως χαλαρώσεις.

Λίγο χαμογελάει και κλείνει τα μάτια.

 

Να την.

Δεν άντεχε να μείνει σπίτι.

Πως να ξεκουραστεί;

Το άτιμο το ένστικτο δεν την αφήνει.

 

Γιατί κοιμάται;

Από τι να κουράστηκε;

Γιώργο ξύπνα.

Γιώργο!

Παθαίνει εγκεφαλικό!

Φωνάξτε τον γιατρό!

Φωνάξτε τον γιατρό!

 

Οι γιατροί τον χαβά τους.

Πατάμε τα κουδούνια, καμία ανταπόκριση.

 

Μπουκάρει στο γραφείο τον γιατρών.

Αν αφορά στους δικούς της δεν καταλαβαίνει τίποτα!

Πίνουν καφέ.

Βουτάει έναν από το χέρι (όλοι ψιλοπιτσιρικάδες)

και τον τραβάει στο δωμάτιο.

Φωνάζει τη νοσοκόμα και αλλο γιατρό.

Μας βγάζουν έξω.

 

Αναμονή.

Η χειρότερη αναμονή.

 

Τον διασωληνώσαμε.

Πρέπει να μπει άμεσα σε δωμάτιο εντατικής.

Εμεις εδώ δεν έχουμε.

Θα ειδοποιήσουμε τα υπόλοιπα νοσοκομεία.

Αν βρεθεί κάπου...

 

Αν δεν βρεθει δηλαδή;;

 

Αρχίζουμε τα τηλέφωνα.

Ψάχνουμε παντού να βρούμε δωμάτιο εντατικής.

Τίποτα.

Δημόσια Υγεία.

Δημόσιος θάνατος.

 

Θα τον μεταφέρουμε σε ιδιωτικό νοσοκομείο.

Έρχεται το ασθενοφόρο.

Ο γιατρός φορούσε κάτι πράσινα Crocs με παιδικά σχέδια.

Αυτό το θυμάμαι.

Μου έμεινε.

Μπαίνω στο ασθενοφόρο.

Δεν με αφήνουν να μείνω μαζί του.

Θα κάτσετε μπροστά εσείς.

 

Σειρήνες.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

  • Black Facebook Icon
  • Black Instagram Icon
  • Black Flickr Icon
  • Black Tumblr Icon

© 2016 by Emmanuelle A. | Glyfada | Athens | Greece