Με το ετοιμαστείτε γνωρίζουν πως εννοώ παπούτσια, νερό, τσάντα, κλείσιμο παραθύρων.Εμφανίζεται μπροστά μου η Μαργκώ ντυμένη Αλίκη.Φόρεμα, παπούτσια, τσάντα, βραχιόλια, καπέλο, κολιέ, τα πάντα.
Μαργκώ: Έτοιμη!
ΧαμογελάωΜπαίνω στο δωμάτιο της.Δεν έχει κλείσει το παράθυρο.Το κλείνω.Αρχίζει το κλάμα.Μ: (τσιρίζει) Εγώ θέλω να κλείσω το παράθυρο!Ε: Δεν το ήξερα μωρό μου. Έλα να κλείσεις τα δικά μου.Έχω δυο!
(προσπαθώ να την δελεάσω προχωρώντας προς το δικό μου δωμάτιο)Μ: Το δικό μου θέλω σου λέω! Άνοιξε το! (ακολουθεί τσιρίζοντας)Ε: Δεν είναι ωραίος ο τρόπος που μιλάς. Έλα να κλείσεις τα δικά μου.Δεν υπάρχει διαφορά.Μην τσακωθούμε για ένα παράθυρο.Μ: Όχι! (τσιρίζει πιο δυνατά)Ε: Δεν πειράζει αν δεν θέλεις. Θα τα κλείσω εγώ.Μόνο να μην τσακωνόμαστε. Δεν μου αρέσει.Μ: Θέλω να κλείσω το δικό μου! (εξακολουθεί στο ίδιο μοτίβο)Ε: Τότε μπορείς να πας να το ανοίξεις, ώστε να το κλείσεις πάλι ξανά.Μ: Όχι! Ήθελα να το κλείσω! (συνεχίζει τον παραλογισμό)Σαν από μηχανής θεός, εμφανίζεται ο Κωνσταντίνοςο οποίος υπομονετικά τόση ώρα περιμένει να «ετοιμαστούμε» για να βγούμε βόλτα.Κ: Πήγαινε να το κλείσεις. Στο άνοιξα!Μ: Πάω... (μυξοκλαίει)Ώρες μετά, έχουμε παίξει, έχουμε φάει, έχουμε επιστρέψει,
έχουμε κάνει τα μπάνια μας και ξαπλώνει για ύπνο.Ε: Καληνύχτα ζωή μου. Όνειρα γλυκά! (τη φιλάω)Μ: Καληνύχτα καλύτερη μαμά του κόσμου. Και συγγνώμη για πριν.Ε: Γιατί ζητάς συγγνώμη κοριτσάκι μου;Μ: Για πριν. Στο δωμάτιο μου.Για τις ταακωνιές για το παράθυρο!Λιώνω...
Comments